Σήμερα είναι τελικά του αγίου… ανήμερα

Mμμμ, μεγάλη μέρα σήμερα. Είναι του αγίου Βαλεντίνου… ανήμερα.

Ημέρα των ερωτευμένων… ανθοπωλών, των παθιασμένων… κοσμηματοπωλών, των αγαπησιάρηδων… ζαχαροπλαστών και των αισθηματιών αρωματοπωλών. Όλοι αυτοί ελπίζουν να γιορτάσουν το βράδυ μετρώντας τις όντως ερωτεύσιμες… εισπράξεις της ημέρας.

Δεν θέλω να τους ανησυχήσω, αλλά σε περίοδο οικονομικής κρίσης το “ερωτόσημο” δεν περιλαμβάνεται στις ανελαστικές δαπάνες.

Δεν έχετε προσέξει ότι έχουν πολλαπλασιαστεί στα μπαρ οι δήθεν χαριτωμένες δήθεν εκπλήξεις, στις οποίες η τούρτα γενεθλίων έχει αντικατασταθεί με πάστα  φέρουσα ένα κηρίον κι αυτό “τράκα” από προσκείμενο ιερό ναό;

Λέγεται οτι χθες βράδυ υπήρξε μεγάλη κινητικότητα στα νεκροταφεία της χώρας. Κάποιοι αποφάσισαν να εξασφαλίσουν τσάμπα ανθοδέσμη για την εκλεκτή της καρδιάς τους.

Να προσέξουν όμως μη τυχόν και μείνει πάνω στα λουλούδια κανένα κομμάτι της μοβ κορδέλας που θα αναγράφει… “στην λατρευτή μας γιαγιά, μητέρα, θεία…” κλπ…

Όσο για τα δώρα αρώματα, μην εκπλαγείτε, φίλες αναγνώστριες, αν το περιεχόμενό τους μυρίζει λίγο σαν τα χημικά με τα οποία ψεκάζουν τα ματ. Με 5 ευρώ τι περιμένατε… Tην Coco της Chanel;

Όσο για τα κοσμήματα, αν εξαιρέσουμε τους ολίγους πλούσιους, οι άλλοι το μόνο βραχιόλι που μπορούμε να δούμε στο χέρι μας είναι… χειροπέδες.

(Φοριούνται και στο δεξί, και στο αριστερό σαν κόσμημα).

Θυμάμαι, μια παλιότερη κρίση γύρω στο 1970, την λεγόμενη “ενεργειακή κρίση”. Είχαμε τότε δωρίσει σε μία επίσκεψη ένα κουτάκι με γλυκίσματα γλασέ. Το ίδιο κουτί επέστρεψε τρία χρόνια μετά στο σπίτι μας, πάλι ως δώρο, αφού είχε περάσει από σχεδόν όλα τα σπίτια της γειτονιάς.

Εμείς, το λέω και το παινεύομαι, πήραμε τη μεγάλη απόφαση -παρότι θα μπορούσαμε να το πάμε κι αλλού- να το… “αποσύρουμε” από την κυκλοφορία. Για το καλό της δημόσιας υγείας.

~ από gaios στο Φεβρουαρίου 14, 2009.