Μια νουβέλα για… κλεφτοκοτάδες

Ο πρώην υπουργός Αιγαίου ένιωσε ανακούφιση, όταν το αεροπλάνο της Aegean (φυσικά) προσγειώθηκε στις Βρυξέλλες. Καλύτερα μακριά από την ανθρωποφάγο Αθήνα, σκέφτηκε, και κατέβασε τη χειραποσκευή του από το ντουλαπάκι του Μπόινγκ 737 που τροχιοδρομούσε ακόμη στην πίστα D 782 του αεροδρομίου της βελγικής πρωτεύουσας.

Τα στρείδια στο ρεστοράν «Bleu», ανατολικά της Γκραντ Πλας, δεν ήταν όσο νόστιμα και φρέσκα όσο τα διαφήμιζε ο κράχτης στην είσοδο. Άναψε ένα πουράκι και έβγαλε το σημειωματάριό του, για να κάνει πρόβα την αυριανή ομιλία του στο Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα. Δύο σελίδες όλες κι όλες, στα γαλλικά, τα οποία μιλούσε ελάχιστα, και, το χειρότερο, δεν έλεγαν απολύτως τίποτε. Κάτι τυπικούρες και ότι μεταφέρει τους θερμούς φιλικούς χαιρετισμούς του έλληνα πρωθυπουργού και μπλαμπλά. Εκείνη τη στιγμή μια ανησυχία αναδύθηκε από το πουθενά και ρίζωσε στο μυαλό του. Γιατί επέλεξαν αυτόν γι’ αυτήν την αδιάφορη δουλειά στις Βρυξέλλες; Για να ξεχαστεί λίγο η υπόθεσή του (όπως του είπε ο γραμματέας) ή μήπως για να μην είναι κοντά σε κάποιες πιθανές εξελίξεις που θα τον αφορούν; Σήκωσε το κινητό του τηλέφωνο και κάλεσε τον αριθμό του Λευτέρη. «Η κλήση σας προωθείται…» Πήρε Ρηγίλλης. «Ο γραμματέας απουσιάζει». Οι ψύλλοι στ’ αυτιά του έγιναν αλογόμυγες. Πλήρωσε και γύρισε στο δωμάτιο. Αλλά πού να κλείσει μάτι!

Το πρωί το τηλέφωνο χτύπησε νωρίς. Πολύ νωρίς. Ο πρώην υπουργός Αιγαίου πήρε μια βαθιά ανάσα και σήκωσε το ακουστικό. Όταν πέντε λεπτά αργότερα το κατέβαζε, χωρίς καν να χαιρετίσει τον συνομιλητή του, ήταν άσπρος σαν την αμμουδιά στη Γαύδο. Οι ελληνικές εφημερίδες είχαν όλες το ίδιο πάνω-κάτω πρωτοσέλιδο. «Αποπομπή Παυλίδη. Αναμένεται άρση της ασυλίας του βουλευτή».

Ο κ. Αριστοτέλης είχε πάρει τις αποφάσεις του σχεδόν αυτόματα. Γύρισε στην Αθήνα, έβαλε σε μια βαλίτσα πεντέξι βασικά είδη και λίγες ώρες αργότερα περνούσε τα σύνορα του νομού Χαλκιδικής. Είχε υπηρετήσει επί 35 χρόνια τον ελληνικό λαό. Τώρα, και για το υπόλοιπο της ζωής του, θα υπηρετούσε τον Ύψιστο. Δεν είχε φανερώσει σε κανέναν το σχέδιό του να γίνει μοναχός, ούτε στην οικογένειά του. Θα τους έγραφε από κει, από τη μονή Βατοπεδίου φυσικά. Είχε σκεφτεί και τη μονή Εσφιγμένου, αλλά στη Βατοπεδίου εκτιμούσαν κομματάκι παραπάνω τα… υλικά αγαθά. Ιδίως ο ηγούμενος Εφραίμ.

Ο Αριστοτέλης ξύπνησε ιδρωμένος. Τι όνειρο κι αυτό; Εγώ μοναχός στο Άγιο Όρος, σκέφτηκε και ξέσπασε σε δυνατά γέλια.

Σημ.: Η ανωτέρω ιστορία είναι απολύτως φανταστική. Οποιαδήποτε ομοιότητα με πραγματικά πρόσωπα και γεγονότα είναι σατανική σύμπτωση.

Advertisements

~ από gaios στο Αύγουστος 31, 2008.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: