Διεθνής Εμποροπανήγυρις Θεσσαλονίκης


Από την τελετή λήξης των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004 είχε να δει η Ελλάδα τέτοιο καταιγισμό πυροτεχνημάτων. Πόσο μάλλον η Θεσσαλονίκη. Οι πολύχρωμες λάμψεις έκαναν τη νύχτα μέρα πάνω από τους χώρους της ΔΕΘ, χάριν της οποίας γινόταν αυτό το πανηγύρι των χρωμάτων.
Εξάλλου τα πυροτεχνήματα, από τότε που θυμάμαι – και μιλάμε για μερικές δεκαετίες πίσω – ήταν σήμα κατατεθέν της Έκθεσης. Όπως ακριβώς έγιναν σήμα κατατεθέν και οι κυβερνητικές εξαγγελίες. Η σχέση εξαγγελιών και πυροτεχνημάτων είναι προφανώς συμπτωματική.

Ειδικά φέτος, σκέφτηκα, η έκθεση αποκτούσε μια ιδιαίτερη αίγλη.
1ον διότι για πρώτη φορά μετά από 50 περίπου χρόνια δεν θα μετείχαν οι «φονιάδες των λαών Αμερικάνοι».
2ον διότι – εξαιτίας και της επιλογής των ΗΠΑ – έγινε πλεον σαφές ότι ο θεσμός αναβαθμίστηκε σε επαρχιακή εμποροπανήγυρη.
Και 3ον διότι η κυβέρνηση είχε πλέον περισσότερα περίπτερα στη διάθεσή της για να επιδείξει τα επιτεύγματα των κρατικών φορέων. Κι ας λέγαν οι κακές γλώσσες ότι τα επιτεύγματα του κράτους θα χωρούσαν σε ένα περίπτερο. Αυτό, γωνία Ερμού με Αριστοτέλους.

* * *

Μια μεγάλη έκρηξη βεγγαλικών, από αυτά που ανοίγουν σαν πολύχρωμη ομπρέλα στον ουρανό με επανέφερε στο στόχο. Διότι πήγαινε με συγκεκριμένη αποστολή στην Έκθεση. Πλήρωσα το εισιτήριο των 8 ευρώ που η κόρη μου το βρήκε ακριβό. «Με άλλα δύο και ανεβαίνεις όπου θέλέις στο λούνα παρκ» μου είπε, και μάλλον είχε δίκιο. Πέρασα τα περίπτερα της Αστυνομίας, της Πυροσβεστικής, κάτι stands μη κυβερνητικών οργανώσεων, αριστερά το περίπτερο των υπ. Αγροτικής Ανάπτυξης, σκέτο Ανάπτυξης, Παιδείας και Θρησκευμάτων, το περίπτερο της «Moni Vatopediou real estate», το πρώην πια περίπτερο των ΗΠΑ και αυτό δεξιά, το 5 που πουλάει κορεάτικα μπιμπελό και καραμελωμένους ξηρούς καρπούς, και το περίπτερο 8, αριστερά, που φιλοξενεί φέτος τον Deutsche OTElecom, έφτασα στο Παλέ ντε Σπορ και έστριψα δεξιά διαγωνίως.

Εκεί άρχιζε το ενδιαφέρον. Πλαστικές κούκλες, πλαστικά παιχνίδια,  οι γνωστές ξύλινες καρδούλες με τις έμμετρες ευχές, η μαγική σκούπα που μαζεύει όλη τη σκόνη, το υγρό κερί αυτοκινήτου που προστατεύει το ΙΧ ακόμα και από φωτιά, ο χαλβάς Φαρσάλων, τα γλυκά ματζούνια και ευτυχώς αυτό που έψαχνα.
Το θαυματουργό σκεύος που ταυτόχρονα με μία κίνηση και σε 10 δευτερόλεπτα στίβει τα λάιμ, τα κόβει σε μικρά τετράγωνα κομμάτια και αφαιρεί και τα κουκούτσια.
Αγόρασα 2 μη τυχόν και είναι «ψεύτικα» στην αντοχή. Από σήμερα θα φτιάχνω το μοχίτο μου στον μισό χρόνο.
Έκθεση και πάλι έκθεση… σκέφτηκα και βγήκα χωρίς φυσικά να μπω στον πειρασμό να μπω σε περίπτερο. Εξάλλου, τα θυμόμουν από πέρσι.


Advertisements

~ από gaios στο Σεπτεμβρίου 7, 2008.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: