Να αποφυλακιστεί ο Ρουσόπουλος


Ο Τεό έγειρε το κεφάλι για να βοηθήσει το νερό να βγει από το αυτί του. «Ίσως το νερό να χρειάζεται λίγο περισσότερο χλώριο», σκέφτηκε. «Αχ να ‘ταν αυτό σημαντικότερο πρόβλημά μου», μονολόγησε χαμογελώντας πικρά.
– «Ομάρ, ένα μοχίτο με τριμμένο πάγο», παρήγγειλε στον ινδό μπάτλερ. Χρωστούσε ευγνωμοσύνη στον Βασίλη, που του τον είχε προτείνει.
Τι τα θες όμως; Ο Τεό περνούσε μια από τις σκληρότερες περιόδους της ζωής του. Όλοι, φίλοι κι εχθροί, ζητούσαν το κεφάλι του επί πίνακι. Κι αυτή η συσχέτιση με τον Ιωάννη τον Πρόδρομο δεν ήταν τυχαία. Κι αυτός, κατά μία έννοια, ήταν θύμα διωγμού ως πιστός χριστιανός.
Και γιατί; Επειδή έδωσε μια χείρα βοηθείας σε έναν άγιο άνθρωπο, έναν δανδή μοναχό, που του έκανε την τιμή να γίνει ο πνευματικός του.
Αυτόν τον πεφωτισμένο ηγούμενο κατηγορούσαν επειδή, με ευφυείς συναλλαγές με ηλίθιους υφυπουργούς, κατόρθωσε να εξασφαλίσει, όπως λένε, κοντά 1 δισ. ευρώ για το μοναστήρι. Κανείς δεν έκανε τον κόπο να σκεφτεί τι θα τα κάνει τόσα λεφτά ένας ιερωμένος.
«Πάλι σε μας το εκκλησίασμα θα τα γύριζε», σκέφτηκε ο Τεό και τράβηξε μια γουλιά από το άψογο μοχίτο που του είχε μόλις σερβίρει ο Ομάρ.

– «Ήρθαν οι εφημερίδες κύριε, τι να τις κάνω»; ρώτησε ο καλοντυμένος μπάτλερ με το γαλάζιο σαρίκι.
– «Στο τζάκι. Όλες!», απάντησε ο Τεό και ξαναγύρισε στις θλιβερές σκέψεις του, ακριβώς εκεί που τις είχε αφήσει.
Ο άγιος φίλος του είχε φτάσει στο σημείο να κυκλοφορεί παντού με ελικόπτερο -όπως η Γιάννα Αγγελοπούλου- για να έχει περισσότερο χρόνο να προσευχηθεί για όλους εμάς τους αμαρτωλούς.
Εξάλλου, στην πραγματικότητα ο θεοφώτιστος ηγούμενος θυσιαζόταν βουτώντας ο ίδιος στη λάσπη του υλικού κόσμου, ώστε να βρει νέες μεθόδους να μας τραβήξει στο θείο.

Αυτές οι στενόχωρες διαπιστώσεις και το μοχίτο του έφεραν μια λιγούρα.
– «Ομάρ, γαρίδες κοκτέιλ και ακόμη ένα drink», ξαναδιέταξε. Ήθελε να πιει για να ξεχάσει, αλλά, φευ, η αδικία τον έπνιγε.
Σαν να μην έφταναν όλα αυτά, ήρθαν και οι προδότες δικαστές που με την παραίτησή τους, οι αθεόφοβοι, τον οδηγούσαν σε ακόμη δυσκολότερες καταστάσεις.
Ψάχνοντας να σκεφτεί τι του θύμιζε το προσωπικό του δράμα, έφαγε μια μεγάλη μπουκιά γαρίδες. 
Ναι! Η δοκιμασία που ζούσε και αυτή που θα ακολουθούσε ένα πράγμα μόνο του θύμιζε: τους λάκκους των λεόντων. Με τη σκέψη αυτή, πάτησε το play στο DVD player. Εμφανίστηκε το λιοντάρι της MGM. Βρυχήθηκε μια και δύο φορές πριν πέσουν οι τίτλοι της ταινίας που θα έβλεπε για 30ή φορά.
The Godfather…

Advertisements

~ από gaios στο Οκτώβριος 19, 2008.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: