Μικρή ιστορία για ένα κομματόσκυλο

Ο κυρ-Ανέστης ήταν ο κλασικός τύπος του “χαζοφιλότιμου”. Θυσία για την οικογένειά του, ακόμη περισσότερο για τους φίλους του, κολλημένος μέχρι παρεξηγήσεως με τη γριά μάνα του. Αλλά πάνω απ’ όλα έβαζε το κόμμα και τον αρχηγό του.
Η φωτογραφία του ιδρυτή του κόμματος ήταν αναρτημένη στο σαλόνι ακριβώς δίπλα στο μοναδικό πορτρέτο που είχαν φτιάξει οι γονείς του, ως είθισται, μετά το γάμο τους. Μάλιστα, ένα έμπειρο παρατηρητικό μάτι θα μπορούσε να διακρίνει ότι ο κομματάρχης ήταν σχεδόν μισό πόντο ψιλότερα.

Ο κυρ-Ανέστης είχε χύσει ποτάμια ιδρώτα δουλεύοντας εθελοντικά για το κόμμα.
Δέκα χρόνια τώρα δεν είχε χάσει ούτε μία ανοιχτή συγκέντρωση που να πραγματοποιήθηκε σε απόσταση πάνω από τα 300 χιλιόμετρα από το σπίτι του.
Με αιματηρές οικονομίες συγκέντρωνε τα ναύλα, όπως και τη μηνιαία συνδρομή του στο κόμμα. Συχνά σε βάρος της οικογένειάς του και των παιδιών του που -δόξα τω Θεώ- είχαν βρει μια δουλίτσα των 600 ευρώ το μήνα, για να τσοντάρουν κατιτί στο σπίτι. Στο σπίτι που ήθελε ακόμη 218 δόσεις, για να γίνει εντελώς δικό τους.
Ο ίδιος ο κυρ-Αντώνης έκανε δυο δουλειές. Μια σταθερή και ευτυχώς μόνιμη ως εργάτης στο δήμο της πόλης του και τα απογεύματα άνοιγε ένα μικρό τσαγκάρικο 2×2 μ. που του ’χε αφήσει ο τσαγκάρης πατέρας του.
Εκεί έβγαζε ένα χαρτζιλίκι, αλλά κυρίως απολάμβανε την ψυχική ικανοποίηση ότι ήταν το αφεντικό, και μαζί τις πολύωρες πολιτικές συζητήσεις με τους φίλους που κάθε απόγευμα στριμώχνονταν στα τέσσερα τετραγωνικά, για να πιουν το καφεδάκι τους. Όπως και σήμερα.

– Καλά, δεν βλέπεις τις ρεμούλες και τις μεγαλοαπάτες που κάνουν οι υπουργοί σας, τον κουλάντριζαν οι φίλοι του -κι ας ήταν ψηφοφόροι του ίδιου κόμματος- που απολάμβαναν την υπερβολική αφοσίωση του κυρ-Ανέστη στο κόμμα.
Αυτός δεν πίστευε τίποτε απ’ όλα αυτά. Κι ας τον βομβάρδιζαν οι εφημερίδες και τα κανάλια με στοιχεία και αποδείξεις για οικονομικά σκάνδαλα.
– Αποκλείεται, τους απαντούσε. Ο αρχηγός μας δεν θα επέτρεπε ποτέ να γίνουν αυτά τα πράγματα. Είναι σταθερός άνθρωπος, Μακεδόνας. Είπε ότι θα κτυπήσει τη διαφθορά και την κτυπάει…

Οι συνδαιτυμόνες του σκουντούσαν ο ένας τον άλλον με τον αγκώνα συνθηματικά και δώσ’ του να τον ανάβουν.
– Ρε Ανέστη, πού διόρισε τα παιδιά σου το κόμμα; 
– Θα έρθει η ώρα τους, απάντησε χωρίς δισταγμό ο τσαγκάρης. Στην Ελλάδα υπάρχει πια αξιοκρατία. Πάνε, πέρασαν οι εποχές των πελατειακών σχέσεων.
Εκείνη τη στιγμή άνοιξε η πόρτα και ένας αστυνομικός μπήκε στο μαγαζί, διακόπτοντας το λογύδριο.
– Ο Ανέστης Μπαρούτας;
– Εγώ είμαι κυρ-αστυνόμε, τι συμβαίνει;
– Πρέπει να ’ρθείτε στο τμήμα. Έχουμε συλλάβει τον γιο σας.
– Τον γιο μου; Γιατί; Κάποιο λάθος θα έγινε…
– Γκαζάκια…
– Μα, ο γιος μου δεν πουλάει πετρογκάζ.
– Όχι, κ. Μπαρούτα. Έβαλε γκαζάκια και τίναξε τα γραφεία στον αέρα. Μεγάλη ζημιά. Κάηκαν και δύο αυτοκίνητα.
– Τίναξε στον αέρα τα γραφεία; Τι γραφεία;
– Του κυβερνώντος κόμματος, κύριε Μπαρούτα.
– Του κόμματός σου, Ανέστη, έκανε τη διευκρίνιση ένας από τους φίλους του.

Ο κυρ-Ανέστης ένοιωσε να χάνεται ο κόσμος.
Ο γιος μου… βόμβα… στο κόμμα μου…
Τι λάθος έχω κάνει, πρόλαβε να πει πριν σωριαστεί λιπόθυμος ανάμεσα στις πρόκες παπουτσιών, τα δέρματα και τα τακούνια του μαγαζιού.

Advertisements

~ από gaios στο Νοέμβριος 16, 2008.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: