H ERT της Ουγκάντας

Ο γενικός αρχισυντάκτης της ERU, του κρατικού ραδιοτηλεοπτικού καναλιού της Ουγκάντα ήταν εξουθενωμένος. Η παραγωγή ενός δελτίου ειδήσεων δεν ήταν πλέον μια τυπική ρουτινιάρικη διαδικασία όπως παλιά. Δεν αρκούσε δηλαδή μια απλή ιεράρχηση των θεμάτων της επικαιρότητας, αλλά απαιτούνταν πλέον και μια, ας πούμε, ιδεολογική παρέμβαση ώστε να απαλύνει λίγο τις αρνητικές εντυπώσεις για τους εργοδότες του που προκαλούσε στο κοινό η οικονομική κρίση.
Το εγχείρημα ήταν πολύ δύσκολο, κάτι που δεν αντιλαμβανόταν οι υφιστάμενοί του. Ούτε καν η φίλη του η παρουσιάστρια, που ο ίδιος είχε προωθήσει, έδειχνε κατανόηση στις δυσκολίες του.
«Έλα βρε Αμίν», του έλεγε, «θα βάλεις μπροστά στο δελτίο ό,τι έκανε η κυβέρνηση, μετά την αντιπολίτευση και τα συνδικάτα, θα ακολουθήσουν οι ειδήσεις του αστυνομικού ρεπορτάζ, τα διεθνή, τα πολιτιστικά, τα αθλητικά, ο καιρός και τέρμα. Όπως πάντα».
Θα είχε δίκιο, αν δεν υπήρχε αυτή η αναθεματισμένη κρίση. Η γενική ιδέα σε ένα κρατικό δελτίο της Ουγκάντα ήταν ανέκαθεν η λεπτομερής -μέχρι χασμουρητού- περιγραφή των δραστηριοτήτων της κυβέρνησης, και πολύ αργότερα, όταν και ο πιο μαζοχιστής τηλεθεατής είχε κάνει ζάπινγκ, γινόταν μια αναφορά και στην ενοχλητική γκρίνια της αντιπολίτευσης.
Τώρα όμως υπήρχε ένα σοβαρό πρόβλημα. Ακόμη και οι πιο επικοινωνιακές δραστηριότητες της κυβέρνησης της Ουγκάντα, απέπνεαν την παντελή της αποτυχία να αντιμετωπίσει την κρίση, αλλά και την απόφασή της πριν εγκαταλείψει την εξουσία να εξυπηρετήσει όλους τους δικούς της φύλαρχους σε βάρος των φτωχών φυλών που ζούσαν σε καλύβες από λάσπη ή τενεκεδένιες φαβέλες στις μεγάλες πόλεις της Ουγκάντας. Όλες οι κυβερνητικές δηλώσεις ήταν απόπειρες απάντησης στις αγενείς πλέον κατηγορίες της Ενωμένης Αφρικανικής Ένωσης, ότι το οικονομικό επιτελείο τα είχε κάνει θάλασσα.
Ο Αμίν δεν ήταν σπουδαίος δημοσιογράφος -πριν τον κάνουν γενικό αρχισυντάκτη δεν του είχε εμπιστευτεί κανείς ούτε ημίωρη εκπομπή στο ραδιόφωνο- αλλά ήταν πονηρός και πιστό στέλεχος του κόμματος «Νέα Ουγκάντα».
Αποφάσισε λοιπόν να καινοτομήσει. Όχι, δεν θα έβαζε στην κορυφή των δελτίων τις κυβερνητικές παράτες και δηλώσεις, αλλά τις διεθνείς ειδήσεις.
Αν περιέγραφε με γλαφυρότητα και με μια πινελιά υπερβολής, τις φοβερές επιπτώσεις της κρίσης σε ισχυρές χώρες, όπως οι ΗΠΑ, η Γερμανία, η Αγγλία, η Γαλλία θα έκανε τον τηλεθεατή να σκεφτεί «τι θα μπορούσαμε να κάνουμε εμείς, μια φτωχή αφρικανική χώρα, όταν οι χώρες που ελέγχουν τον πλανήτη έχουν σηκώσει τα χέρια»; Έτσι όταν αργότερα θα έριχνε στον αέρα κάτι βίντεο με επιθεωρήσεις έργων -που έπρεπε να είχαν τελειώσει χρόνια πριν- τις διαβεβαιώσεις του πρωθυπουργού ότι η Ουγκάντα τα πάει καλύτερα από πολλές άλλες αφρικανικές χώρες, μπορεί να προκαλούσε στο κοινό και ένα αίσθημα εμπιστοσύνης προς την κυβέρνησή του. Θα τελείωνε το κυβερνητικό κομμάτι με την έκκληση του ηγέτη της Ουγκάντας προς τους αρχηγούς των κομμάτων της αντιπολίτευσης για ενότητα και συναίνεση και αμέσως μετά θα εμφάνιζε μικρά επιλεγμένα κομμάτια από αντιπολιτευτικές δηλώσεις τους, ώστε να φανούν αυτοί ως ύαινες που περιμένουν να τραφούν από τις σάρκες της τραυματισμένης από την κρίση χώρας. Και όπως θυμόταν από το σχολείο, κανείς άνθρωπος δεν συμπαθούσε -και δεν θα ψήφιζε- τις ύαινες.
Με όλα αυτά θα είχε «καθαρίσει» την συχνότητα και όλες οι ειδήσεις του αστυνομικού ρεπορτάζ που κανονικά θα έδιναν την αίσθηση ότι δεν λειτουργεί τίποτε σ’ αυτή την χώρα, θα περνούσαν στο ντούκου.
Ο Αμίν ήταν πολύ ευχαριστημένος με το ευφυές σχέδιό του έβγαζε φωτοτυπίες της σειράς των ειδήσεων με σαφείς οδηγίες για το περιεχόμενό τους, όταν άκουσε μια αναταραχή από τον χώρο των πολιτικών συντακτών.
Βγήκε από το γραφείο του και ρώτησε τη συμβαίνει.
-Κύριε αρχισυντάκτα μόλις μας ήρθαν με φαξ δύο νέες δημοσκοπήσεις που δείχνουν ότι η «Νέα Ουγκάντα» πέφτει άλλες δύο μονάδες και ότι ανοίγει η ψαλίδα με το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης «Αλλαγή στην Ουγκάντα». Να τις ετοιμάσουμε για το δελτίο;
Ο Αμίν δεν φημιζόταν για τις γρήγορες αποφάσεις του, αλλά ήταν αποφασισμένος μα μην καταστρέψει το τόσο μελετημένο σχέδιό του. Αν δεν έβαζε τις δημοσκοπήσεις θα τον κατηγορούσαν ότι έχασε ειδήσεις. Αν τις προσέθετε στο δελτίο, θα ανέτρεπε όλη την προπαγάνδα που είχε με κούραση υφάνει.

Γύρισε αλαφιασμένος προς τον υπεύθυνο παραγωγής του δελτίου και του φώναξε. Βγάλε τώρα στον αέρα την κάρτα «μας συγχωρείτε διακοπή»…

Σ.Σ. Οποιαδήποτε ομοιότης της φανταστικής αυτής αφρικανικής ιστορίας, με την ελληνικά κρατικά ΜΜΕ είναι απολύτως συμπτωματική. Εξάλλου είναι γνωστό ότι στην χώρα μας την οικονομική κρίση… την μασάμε.

Σ.Σ2. Ζητούμε συγνώμη απο τους πολίτες της Ουγκάντας.

Advertisements

~ από gaios στο Μαρτίου 30, 2009.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: