Eπιστολή προς Fitch, Standard & Poor’s και Moody’s

Αρχείο:Carte-postale.jpg

Αγαπητή κυρία Fitch, αξιότιμε κύριε Moodys, ερίτιμο ζεύγος Standard & Poors

Δεν είμεθα καλά και το ίδιο επιθυμούμε δι’ υμάς.

Σας γράφω γιατί έχουμε σε μεγάλη υπόληψη τη σοβαρή δουλειά που κάνετε ασκώντας το δύσκολο και επίπονο λειτούργημα του «διεθνούς οίκου» και σας συγχαίρουμε… πατόκορφα.
Θα θέλαμε όμως, με το θάρρος του οικοδεσπότη (αφού έρχεστε τακτικά στη χώρα μας), να σας κάνουμε ορισμένες καλοπροαίρετες παρατηρήσεις.
Οι μικρές χώρες είναι σαν τα μικρά παιδιά. Δηλαδή, τους αρέσει  να παίζουν και δύσκολα αντιλαμβάνονται τις παραινέσεις των «μεγάλων». Έχουν δηλαδή το αφελές θράσος να πιστεύουν ότι σε ένα κράτος την πολιτική την ασκούν οι εκλεγμένοι εκπρόσωποι του λαού και όχι οι εκ Χάρβαρντ και Γέιλ ορμώμενοι «χαρτογιακάδες».
 τα παιδιά ότι δεν κάνει να δανείζονται όλο από τον συμμαθητή τους για να ψωνίζουν τα καλύτερα από το κυλικείο του σχολείου. Άλλα αφού το κακό έγινε, νομίζουν ότι μπορούν τα ίδια να αποφασίσουν τον τρόπο με τον οποίο θα βρουν τα χρήματα να ξεπληρώσουν τα λεφτά που πήραν από τον απουσιολόγο της τάξης.
Και η χώρα μας ως πτωχή κορασίδα, ζητάει μια πίστωση χρόνου ώστε με το χαρτζιλίκι της σιγά σιγά να ξεχρεώσει. Εσείς, όμως, με τη σοφία και του «αλτρουισμό» που σας διακρίνει πιέζετε την άπορη κορασίδα να πουλάει χειμωνιάτικα χαρτομάντιλα στα φανάρια.
Η υπεράνω πάσης υποψίας γνωμάτευσή σας για την ελληνική οικονομία οδηγεί τη χώρα μας σε δανεισμό με τοκογλυφικά επιτόκια. Σκέφτομαι, λοιπόν ότι είναι αμαρτία οι δανειστές μας να μην σας δίνουν κάτι τις για τις τοκογλυφικές υπηρεσίες που της παρέχετε.
Γνωρίζουμε βεβαίως ότι το ακέραιον του χαρακτήρα σας δεν σας επιτρέπει να δεχθείτε τέτοια δώρα και περιορίζεστε στα ταπεινά μπόνους που δεν είναι παρά… έξοδα παραστάσεως για το θεάρεστο έργο που παράγετε.
Επειδή όμως, αγαπητοί μου, σε μια μικρή χώρα σαν τη δική μας, οι πολίτες έχουν ακόμη την παράλογη απαίτηση να κυβερνώνται από αυτούς που εξέλεξαν, σκέφτομαι μήπως, για το καλό σας, τους ελέγχους να τους κάνετε από μακριά. Διότι φοβάμαι μήπως κάποιος θερμόαιμος σας υποδεχθεί με τιμές πρωθυπουργού (πχ. του Μπερλουσκόνι) και σας τσαλακώσει το Dolce Gabbana κοστούμι.
Εξάλλου υπάρχει και μια λαϊκή ελληνική ρήση: «Από μακριά και αγαπημένοι».

 

Advertisements

~ από gaios στο Δεκέμβριος 20, 2009.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: