Αμαρτίες γονέων…

– Παιδί μου, σε κάλεσα εδώ για να μιλήσουμε σοβαρά σαν πατέρας σε γιο ή, αν θέλεις, ως άντρας προς άντρα. Ξέρω ότι φταίμε κι εμείς που σε κακομάθαμε, αλλά αυτό πρέπει να τελειώσει εδώ. Έχεις πάρει στραβό δρόμο και θα έχεις κακά ξεμπερδέματα.

Εμείς, ως γονείς, σου κάναμε όλα τα χατήρια. Ζήτησες Play Station 3, στο αγοράσαμε. Ζήτησες καινούργιο πανάκριβο ποδήλατο, στο πήραμε. Ζήτησες να σε γράψουμε σε κωπηλατικό σύλλογο για να κάνεις κανό, σε γράψαμε. Εσύ όμως δεν εκτιμάς τίποτε και κάνεις πάντα του κεφαλιού σου.

Κάποτε ήσουν πρώτος μαθητής, και τώρα… Χρειάστηκε να σε πάμε σε ιδιωτικό ευρωπαϊκό σχολείο για να περάσεις την τάξη. Σου κόψαμε για τιμωρία το χαρτζιλίκι, μπας και βάλεις μυαλό αλλά εσύ τάκανες χειρότερα. Σε έπιασε επ’ αυτοφόρω ο καθηγτής Οικιακής Οικονομίας να κλέβεις από τις τσέπες των συμμαθητών σου και αναγκάστηκα να κάνω δωρεά στο σχολείο για να μην καλέσουν τον εισαγγελέα. Και να πει κανείς ότι αξιοποίησες τα κλεμένα σε κάτι χρήσιμο… Μπα, σου τάφαγαν οι πλούσιοι φίλοι σου, οι οποίοι σε σέρνουν από τη μύτη. Και σιγά τους φίλους. Σου φέρονται καλά μέχρι να στρίψεις στη γωνία και μετά, είμαι βέβαιος, γελάνε μαζί σου και συμφωνούν ότι εσύ δεν ανήκεις σε αυτό το καλό και ακριβό ευρωπαϊκό σχολείο.

Εμείς παιδί μου, με άλλες αρχές σε μεγαλώσαμε. Να είσαι τίμιος, φιλαλήθης, ανεκτικός με τους διαφορετικούς, οικτίρμων με τους αναξιοπαθούντες, ελεήμων με τους πτωχούς, αξιοπρεπής με τους πλούσιους, αλληλέγγυος με τους συμμαθητές σου, ευσεβής με τους δασκάλους και τους γονείς σου. Κάποια στιγμή είχα νομίσει ότι τα καταφέραμε και φούσκωνα από περηφάνεια στις συνελεύσεις του συλλόγου γονέων και κηδεμόνων.

Από τη μέρα όμως που εξελέγης πρόεδρος του 15μελούς του σχολείου με 10 μονάδες διαφορά από τον δεύτερο, δεν ξέρω τι συνέβη, άλλαξες εντελώς. Έλεγες ότι διαβάζεις και σε πιάσαμε να στέλνεις μηνύματα μέσω facebook.  Έλεγες ότι πηγαίνεις στο φροντιστήριο και σε βρήκαμε να τρως αμέριμνος pop corn σε multiplex κινηματογράφο. Μας υποσχέθηκες ότι θα πάρεις στα Αγγλικά το Professiancy κι εσύ γράφτηκες με τα λεφτά που σου δώσαμε σε γυμναστήριο. Πληρώσαμε ένα σκασμό λεφτά για να σε παίρνει το σχολικό λεωφορείο από την πόρτα, εσύ πηγαίνεις -δήθεν για άσκηση- με το ποδήλατο. Θυμάσαι που παραλίγο να σκοτωθείς όταν πιάστηκε το πόδι σου στην αλυσίδα. Ξέκοψες από τους παλιούς σου φίλους και συναναστρέφεσαι κάτι πλούσια παλιόπαιδα που ανυπομονούν να φάνε τα λεφτά του μπαμπά τους.

Γενικά, παιδί μου, από όσα κατά καιρούς μας είχες υποσχεθεί, κάνεις ακριβώς τα αντίθετα. Κι αναρωτιέμαι ο έρμος πατέρας. Τι θα καταντήσεις όταν μεγαλώσεις;

– Πρωθυπουργός, πατέρα. Πρωθυπουργός.

Advertisements

~ από gaios στο Οκτώβριος 24, 2010.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: