Αναποφάσιστος μέχρι αηδίας

Θεσσαλονίκη μία εβδομάδα μετά.
Ο Ιωακείμ -οι φίλοι τον φώναζαν Μάκη- δεν έκλεισε μάτι όλη τη νύχτα. Στριφογύριζε κάτω από το πάπλωμα και κάθε 5 λεπτά άλλαζε πλευρά στο μαξιλάρι του. Ήταν πια ώρα να πάρει τη μεγάλη απόφαση. Ο Ιωακείμ ήταν ο ορισμός αυτού που λέμε «αναποφάσιστος». Από μικρό παιδί άγονταν και φέρονταν από αυτή του την ιδιότητα. Το πρώτο του δίλημμα ήταν «Άρης ή ΠΑΟΚ»; Το κίτρινο χρώμα ήταν το αγαπημένο του αλλά συμπαθούσε πολύ τον Σαράφη. Τελικά τον έδειραν στο σχολείο και οι αρειανοί και οι παοκτσήδες συμμαθητές του και έγινε… εθνική Ελλάδας.
Στη συνέχεια μέχρι να αποφασίσει αν θα πάει στο κλασικό ή το πρακτικό (έτσι χώριζαν τότε τους μαθητές στο σημερινό λύκειο), έμεινε στην ίδια τάξη. Ακόμη και τώρα όταν πηγαίνει με την οικογένειά του στην ταβέρνα, σπάει τα νεύρα του σερβιτόρου μέχρι να αποφασίσει: «κρεατικά ή ψαρικά»;
Όλα αυτά όμως είναι κατ’ ουσίαν πταίσματα μπροστά στην απόφαση που έπρεπε να πάρει εδώ και τώρα. Μέχρι τη δύση του ηλίου θα έπρεπε να ψηφίσει στις αυτοδιοικητικές εκλογές. Και το δικαίωμά του αυτό ο Μάκης το έπαιρνε πολύ σοβαρά. Όλο το βράδυ μετρούσε τα υπέρ και τα κατά των υποψηφίων, αλλά τίποτε. Τζίφος, βρισκόταν ακόμη στο σημείο Ο. Έβαλε στην καφετιέρα να γίνεται ο γαλλικός καφές και άρχισε την… επανάληψη.

«Καλό παιδί ο Γκιουλέκας», σκέφτηκε. «Νέος άνθρωπος, δεν ακούστηκε τίποτα σκανδαλώδες γι’ αυτόν. Μάλλον θα είναι καλύτερος απ’ αυτόν τον ατσαλάκωτο προκάτοχό του που όχι μόνο δεν ήξερε πού παν τα τέσσερα, αλλά δεν ήξερε που παν τα 38 εκατομμύρια που χάθηκαν από τα ταμεία. Αλλά από την άλλη, έχει κρατήσει πολλούς από την ομάδα του πρώην.

Κι ο Μπουτάρης καλός άνθρωπος. Ανέκαθεν του άρεσαν τα κρασιά του. Το «Κάβα Μπουτάρης» και το «Γκραν ρεζερβέ» παλιά και το «Κτήμα Κυρ Γιάννη» τα τελευταία χρόνια. Και του άρεσε που χρησιμοποιεί λαϊκή γλώσσα, αν και συχνά του ξέφευγαν «κοτσάνες» που θόλωναν την καλή εικόνα που ο Μάκης είχε γι’ αυτόν.

Τον Ζαργιανόπουλο δεν τον ήξερε καλά. Μόνο ότι ήταν στο ΠΑΜΕ το οποίο ο Μάκης είχε σε εκτίμηση, «Συμφωνώ δε συμφωνώ» έλεγε, το ΚΚΕ αν μη τι άλλο είναι συνεπέστατο στη στάση που τηρεί και τα μέλη του ΠΑΜΕ, έστω και υποχρεωτικά, κατεβαίνουν πάντα, όπως και ο ίδιος, στις πορείες των συνδικαλιστών.

Ο Μάκης έτρεφε βαθιά εκτίμηση για τον Μηταφίδη. Και πώς να μη θαύμαζε έναν άνθρωπο που φυλακίστηκε και βασανίστηκε για τις ιδέες του. Και σαν εκπαιδευτικός είχε σημαντική και συνεπή δράση, αλλά… Έμπλεξε μ’ αυτό το απροσδιόριστο μεταξύ ΣΥΝ και ΣΥΡΙΖΑ σχήμα και βρήκε τον μπελά του.

Ο Χρήστος Μάτης τον είχε εντυπωσιάσει για το λέγειν του. Και ο Μάκης συμπαθούσε πάντα τους οικολόγους. Ο ίδιος, χρόνια τώρα, ανακύκλωνε και φρόντιζε να ρυπαίνει όσο το δυνατόν λιγότερο το περιβάλλον. Μόνο που ο υποψήφιός τους ήταν δημοσιογράφος. Δηλαδή η απόσταση μεταξύ λόγων και έργων είναι χαώδης.

Συμπαθητικό έβλεπε ο Μάκης και τον Παπαθεμελή, γιατί παρά την ηλικία του επέμενε να υπερασπίζεται τις ιδέες του. Μόνο που ο πρώην υπουργός ήταν σε όλα λίγο παραπάνω από το μέτρο. Πιο πατριώτης από τους άλλους, πιο ορθόδοξος από τους άλλους. Ίσως έφταιγε το ότι ήταν και πιο κοντός από τους άλλους…

Ο Μάκης Στεργίου, ο συνονόματος, του ήταν άγνωστος, αλλά αυτοί που τον είχαν αναδείξει πρόεδρο νομαρχιακής στη ΝΔ κάτι θα ήξεραν. Του άρεσε, εξάλλου, που δήλωσε ότι αν εκλεγεί δε θα παίρνει το μισθό του.

Παντελώς άγνωστος του ήταν και ο Κλεισιάρης της ΑΝΤΑΡΣΥΑΣ, αλλά έδειχνε μαχητικός, ριζοσπάστης, λαλίστατος και με επιχειρήματα. Μόνο που του θύμιζε λίγο τα φοιτητικά του χρόνια και κάτι αριστερίστικες οργανώσεις που μεταξελίχτηκαν σε… γκρουπούσκουλα.

Τζάμπα πήγε κι αυτή η επανάληψη. Ο Μάκης αδυνατούσε να ξεχωρίσει τον «καταλληλότερο».
-Άντε Μάκη ντύσου και πάμε να ψηφίσουμε, τον πίεσε η γυναίκα του.
Μισή ώρα αργότερα ο Μάκης βρέθηκε ενώπιος ενωπίω με το παραβάν, ένα μάτσο ψηφοδέλτια και ένα στυλό διαρκείας. Έσκυψε πάνω τους, ξεφυσώντας, κάτι έγραψε σε ένα από αυτά, το έβαλε στο φακελάκι, το έριξε στην κάλπη και βγήκε ανακουφισμένος στο προαύλιο του εκλογικού κέντρου. Η γυναίκα του είχε τελειώσει, φυσικά, νωρίτερα και τον πλεύρισε γεμάτη περιέργεια:
-Τα ψήφισες Μάκη μου;
-Τον καλύτερο.
-Ποιον δηλαδή; Τον Γκιουλέκα, τον Μπουτάρη…
-Όχι.
-Τον Παπαθεμελή, το ΚΚΕ;
-Μπα…
-Εεε, μη με πιλατεύεις. Ποιον ψήφισες;
-… Τον Δημαρά.

 

Advertisements

~ από gaios στο Οκτώβριος 31, 2010.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: