Η προκάλπια αγωνία και ο επικάλπιος ρόγχος (Νουβέλα)


Ήταν ο τελευταίος φάκελος. Από αυτήν την ψήφο κρίνονταν όλα. Η τύχη του δήμου, η πορεία του κόμματος, η προσωπική πολιτική του καριέρα, η επαγγελματική του σταδιοδρομία, η οικονομική του κατάσταση, η σχέση με τη γυναίκα του και η επιρροή του στην άλλη… την «γκόμενα».

Ο υποψήφιος Νίκος Παρταόλας είχε ξοδέψει και την τελευταία του δεκάρα στον προεκλογικό αγώνα, χώρια τις επιταγές που είχε μοιράσει σαν χαρτοπόλεμο, που σε περίπτωση ήττας θα είχαν και την αξία του χαρτοπόλεμου.

Είχε να κοιμηθεί 3 μέρες και αυτό φαινόταν επάνω του, στους μαύρους κύκλους γύρω από τα μάτια και τα λιγδιασμένα μαλλιά του, το τσαλακωμένο κοστούμι του, τα σκονισμένα παπούτσια του από τις συνεχείς διαδρομές από εκλογικό κέντρο σε εκλογικό κέντρο. Είχε να δει 3 μέρες τα παιδιά του και τη γυναίκα του και 6 μέρες την «άλλη».

Αυτό που δεν μπορούσε να χωνέψει ήταν, όχι το ότι κρεμόταν από αυτό το τελευταίο ψηφοδέλτιο που αυτήν τη στιγμή κατέγραφε η εμφανίσιμη (παρά την κούρασή του την πρόσεξε) δικαστική αντιπρόσωπος. Ήταν ότι ήξερε μετά βεβαιότητος ότι δεν τον ψήφισαν όλα τα μέλη της οικογένειάς του. Για τον έναν γιο ήταν σίγουρος. Ξημεροβραδιαζόταν σε αντιεξουσιαστικά στέκια, διάβαζε κάτι παράξενα εγχειρίδια και ο Νίκος Παρταόλας ήταν ευτυχής που τουλάχιστον δεν ήταν μεταξύ αυτών που με κάθε αφορμή μάζευαν στο τμήμα οι αστυνομικοί.

Η κόρη του, πάλι, ήταν… αλλού. Ήθελε να γίνει μοντέλο και απαιτούνταν φοβερή προσπάθεια για να την ξεκολλήσεις από τα σίριαλ της τηλεόρασης. Σιγά να μην πήγε να ψηφίσει.
Αλλά και η γυναίκα του, το στεφάνι του, φερόταν παράξενα τελευταία. Ίσως να είχε αρχίσει να υποπτεύεται ότι ξενοκοιμόταν. Κι αν συνέβαινε κάτι τέτοιο, μπορεί και να ψήφιζε τον αντίπαλό του μόνο και μόνο, για να τον έχει περισσότερες ώρες στο σπίτι. Μόνο για την «άλλη» ήταν σίγουρος, γιατί η εκλογή του στη δημαρχία θα έδινε ένα άλλο κύρος στην «παράνομη» σχέση τους.

Η δικαστική αντιπρόσωπος άρχισε να σκίζει προσεκτικά τον φάκελο, που μέσα του έκρυβε το ψηφοδέλτιο που είτε θα ανέβαζε τον Νίκο Παρταόλα στον 7ο ουρανό ή θα τον έριχνε στα τάρταρα. Χαμογέλασε με την ειρωνεία της τύχης να είναι ισόπαλος σε χιλιάδες ψήφους με τον αντίπαλό του και να κρίνονται σ’ αυτό το κομμάτι χαρτί 2 ζωές, 2 οικογένειες, 2 κόμματα και μία πόλη. Και τίνος να ήταν αυτή η τελευταία ψήφος; Ίσως κάποιου αγράμματου πολίτη, ίσως κάποιου κομματόσκυλου, ή μιας νοικοκυράς ή ακόμα ακόμα μιας γιαγιάς με Αλτσχάιμερ, που τη σήκωσαν άρον άρον από τη νιρβάνα της, για να ψηφίσει.

Η ωραία δικαστική αντιπρόσωπος κρατούσε πλέον το ψηφοδέλτιο στα χέρια της. Το ξεδίπλωσε και μετά από μία βασανιστική παύση κοίταξε στα μάτια τον Νίκο Παρταόλα:
– Είναι μία ψήφος που καταγγέλλει το αθηνοκεντρικό κράτος.
– Δηλαδή; ρώτησε ο υποψήφιος δήμαρχος με μια νέα ελπίδα, γιατί και ο ίδιος στην προεκλογική περίοδο είχε καταγγείλει το αδηφάγο κατεστημένο των Αθηνών.
– Τίνος είναι το ψηφοδέλτιο; ξαναρώτησε τη δικαστική αντιπρόσωπο.
– Δικό σας, κ. Παρταόλα, αλλά…
– Αλλά τι; ρώτησε αυτός έτοιμος να ζητωκραυγάσει.
– Ο ψηφοφόρος έγραψε πάνω στο δικό σας ψηφοδέλτιο «Αθήνα γαμημένη, ο ΠΑΟΚ δεν πεθαίνει.

Advertisements

~ από gaios στο Νοέμβριος 14, 2010.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: